De auteurswet, een onderwerp dat vaak onder vuur ligt. Volgens velen moet de huidige wet op de schop en worden aangepast aan het digitale tijdperk. Nieuwe vormen van media zorgen namelijk voor nieuwe manieren van verveelvoudiging en verspreiding. De huidige auteurswet zou te rigide zijn en te weinig inspelen op de behoefte van filmers, fotografen en schrijvers van vandaag.

Wil ik het gebruik van mijn werk voor iedereen beperken?
Of mag men gebruik maken van mijn werk zolang ze mijn naam vermelden?

Het probleem met auteursrecht is dat het rechtenbeheer grotendeels collectief is geregeld. Bij het maken van een werk (film, foto, tekst, boek), verkrijgt de maker automatisch de rechten over zijn of haar werk. Dit recht beperkt het gebruik, de verspreiding en vermenigvuldiging van het werk door andere partijen dan de maker. De nieuwe generatie ‘makers’ heeft echter juist behoefte aan die verspreiding van naam om faam op te bouwen. Dat vraagt om individueel rechtenbeheer in plaats van het automatisch vergeven collectieve rechtenbeheer.

En toen kwam Creative Commons
Gelukkig werd dit probleem in 2001 opgepikt door Larry Lessing, Hal Abelson en Eric Eldred. Zij zagen de behoefte aan een nieuwe vorm van rechtenbeheer en startten Creative Commons. Een non-profit organisatie die zich richt op het beschikbaar stellen van werken van anderen op basis van ‘sharing’. De regels die een maker verbindt aan het delen van zijn werk, kiest hij zelf. Creative Commons heeft daarvoor een zestal licenties. We beschrijven er vier:

Naamsvermelding: Je staat anderen toe om het werk waar jij auteursrecht op hebt, te kopiëren, distribueren, vertonen, en op te voeren, en om afgeleid materiaal te maken dat op jouw werk is gebaseerd – maar uitsluitend als jij vermeld wordt als maker.

Niet-commercieel: Anderen mogen je werk kopiëren, vertonen, distribueren en opvoeren, en afgeleid materiaal maken dat op jouw werk is gebaseerd, mits het niet voor commerciële doeleinden wordt gebruikt.

GeenAfgeleideWerken: Anderen mogen je werk kopiëren, distribueren, vertonen en opvoeren mits het werk in de originele staat blijft. Het is niet toegestaan dat anderen jouw werk gebruiken om er nieuw materiaal mee te maken.

GelijkDelen: Je staat anderen toe om van jouw werk afgeleid materiaal te maken onder de voorwaarde dat zij het onder dezelfde licentie vrijgeven als het originele werk.

Je ziet dat makers met de heldere licenties van Creative Commons (CC) precies de bescherming kunnen kiezen die ze hebben willen. En dat is interessant. Als je een beginnend schrijver bent en je wilt een groter publiek bereiken, kan het goed zijn om eerst werk te delen. Maar ook voor bedrijven die willen laten zien dat ze kennis in huis hebben over een specifiek onderwerp kent CC interessante vormen.

Leuk, maar waar zit het verdienmodel?
Wanneer we gaan kijken naar een onderliggend verdienmodel dan moeten we toegeven dat dit er in eerste instantie niet is. Er zijn geen concrete acties waarmee je direct geld verdient, je geeft je werk namelijk voor ‘niets’ weg. Toch zijn er mensen die hier geld mee verdienen, maar hoe?

Waardering is het antwoord. Mensen waarderen het als hen iets gratis wordt aangeboden. Dit is niks nieuws, denk aan de nieuwe lunchroom op de hoek die ‘s ochtends gratis koffie uitdeelt of de groenteboer die je kind een appeltje meegeeft. Wanneer je iets ontvangt zonder er iets voor terug te moeten geven, ontstaat er waardering. Dat principe moet je niet onderschatten. Denk aan Wikipedia, een organisatie die zweert bij Creative Commons. Wikipedia geeft het publiek gratis content zonder er in eerste instantie iets voor terug te vragen. Wel vragen zij jaarlijks een donatie wanneer je als gebruiker vindt dat Wikipedia dit verdient. Succesvol? Zeker weten, begin dit jaar meldde Wikipedia reeds 16 miljoen dollar binnen te hebben gehaald. Ook steeds meer muziekartiesten werken volgens dit principe: je geeft enkele tracks weg en de rest van het album moet je kopen.

B2B
Dat Creative Commons met name een rechtenbescherming zou zijn voor artiesten is een misvatting. Ook voor bedrijven heeft het legio mogelijkheden. De koppeling met social media ligt voor de hand. We leven in een tijdperk van delen. Maar dat is eng. Kennis delen is immers je business-insights blootstellen voor gebruik door derden. CC echter geeft bedrijven de mogelijkheid om bepaalde eisen te stellen aan het delen/gebruiken van hun informatie. Neem bijvoorbeeld het ‘GeenAfgeleideWerken’. Daarmee kan een bedrijf derden de vrijheid geven om werk te kopiëren, distribueren, vertonen en op te voeren mits het werk in de originele staat blijft. Op deze manier blijft informatie altijd in de juiste context staan en kan taalgebruik niet verkeerd worden geïnterpreteerd en/of verdraaid. Je geeft business-insights weg, dat is waar, maar je bereikt wel gemakkelijk een groter publiek en dat heeft interessante voordelen.

CC volgens factor tachtig
Delen = groter worden. En delen = nieuwe visies verzamelen. Of dit nou gaat om film, kunst of een stuk muziek. Gebruikers van je informatie geven je een groter bereik. Ga je nog een stap verder en geef je derden de gelegenheid om een persoonlijke twist geven aan een werk dan kun je daarmee nieuwe inzichten verzamelen. En wil je er zeker van zijn dat je deelt in de vergoeding als het een succes wordt, dan gebruik je van de non-commercial licenties. Op deze manier mag men geen commercieel gebruik maken van jouw content zonder hiervoor te betalen. De licenties van Creative Commons leveren ons een nieuwe manier van (open) denken. Wat is bereik jou waard?

Eens van gedachten wisselen over CC? Neem contact op.

Wil je dit artikel delen, geen probleem! Wel graag onder de volgende CC licentie.

Webdesigners hebben er vandaag de dag een uitdaging bij. De tijd dat je je alleen druk hoefde te maken over de schermresoluties 800×600 en 1024×768 pixels is definitief voorbij. Anno nu worden websites op een groot en groeiend aantal devices bekeken; van smartphones tot tablets en van 27-inch monitor tot groot-formaat tv. Thuis, onderweg en op het werk. En dan hebben we het nog slechts over beeldformaten en locatie. Ook voor de bediening is er een range aan mogelijkheden: muis, trackpad/ball, keyboard, vingers, afstandsbediening. En wat dacht je van de platformen? Chrome, Safari, Mozilla, iOS, Android…

Intelligente site
Hoe ontwikkel je een intelligente website die zich aanpast aan de gebruiker, zijn device en zijn platform? Het antwoord ligt in de term ‘liquid webdesign’, wat zoveel wil zeggen als een website die zich als een vloeibaar geheel aanpast aan de beschikbare schermruimte. Dat betekent in de praktijk dat je voor alle onderdelen op een site – denk aan plaatjes, koppen, tekstkolommen, buttons en links – dient te definiëren hoe ze zich dienen te gedragen onder verschillende omstandigheden. Deze definitie is een zoektocht naar naast versus onder elkaar, groot versus klein en het waar nodig het verbergen van functies onder een pull-down-menu. En, als je dat eenmaal op landscape-formaat hebt uitgewerkt… hoe ziet het er dan uit in portrait-formaat?

Prettig in de hand
Ieder bedrijf dat zijn klanten serieus neemt – wie doet dat nu niet? – én voor zijn omzet afhankelijk is van zijn website doet er goed aan om na te denken over de flexibiliteit hiervan.

Het eerste niveau om liquid webdesign toe te passen is schermgrootte. Op ieder formaat wil je het beste en meest overzichtelijke resultaat behalen. Daarbij gaan we er niet alleen vanuit dat alle onderdelen kleiner of groter worden, maar ook dat de website zowel op het grootste scherm áls op een smartphone prettig oogt en gemakkelijk te gebruiken is.

Standaarden en ontwikkelingen
Daarmee komen we meteen bij het tweede niveau van liquid webdesign: platformonafhankelijkheid. Een website optimaliseren voor een groot aantal browsers is een technisch verhaal waarmee we je niet zullen vermoeien. Zaak is dat de webdeveloper kennis heeft van de hedendaagse standaarden en de ontwikkelingen nauwlettend volgt.

Niet schalen maar filteren
Het derde niveau van liquid webdesign, ook wel responsive webdesign genoemd, gaat over content. Want de kans is groot dat een mobiele bezoeker behoefte heeft aan hele andere content dan een ‘fixed’ gebruiker. De mobiele gebruiker wil waarschijnlijk gericht en snel naar een beperkte hoeveelheid informatie zoeken. Zijn connectie is immers langzamer, hij zit met – dikke – vingers op een klein schermpje te tikken en zijn omgeving zorgt voor veel afleiding. Dan is het handig als de website deze content in een mobiele variant alvast filtert. Dat wil zeggen: toon de meest noodzakelijke items, plaats acties onder grote knoppen, gebruik (nog) kortere teksten en beperk de hoeveelheid afbeeldingen.

Investeren in liquid
De vraagt dringt zich op of je website ombouwen naar liquid de moeite waard is. Investeer je niet teveel in slechts enkele mobiele bezoekers? Is dít het moment of wacht je nog een paar jaar? En als je er dan wel voor kiest, waar ga je beginnen? Wat is je web-doelstelling en waarvoor gebruikt de bezoeker eigenlijk je website? Ben je in sommige gevallen niet beter af met een App en een ‘standaard’ website? Allemaal vragen waar geen vastomlijnd antwoord voor is. Een goede responsive website vereist onderzoek naar én kennis van je gebruikers. Zet liquid in op het moment dat het nuttig is en niet ‘omdat het kan’.

Vloeibaar ontwikkelen
Denk dus goed na vooraf, maak wireframes en bouw je content gemoduleerd op. De keuze van het (reeds aanwezige óf te implementeren) Content Management Systeem (CMS) is daarbij cruciaal. Kan deze het allemaal aan? En is het geheel futureproof? Wil je specifieke websites opzetten voor de verschillende soorten interfaces of wordt het één enkele website die ‘meebeweegt’ met het device waarop het wordt getoond? Wat altijd in het achterhoofd moet spelen, is dat iedere bezoeker zoveel mogelijk dezelfde beleving moet hebben bij jouw merk.

Geïnteresseerd in liquid webdesign? Neem eens een kijkje in onze proeftuin of bekijk de wireframes van de proeftuin.

Maar voordat we verder gaan, wat definieert ruwweg een ‘merk’ en waarom dient dit ‘beschermt’ te worden?

(Handels) Merk
Een merk stelt de consument – als het goed is – in staat om producten of diensten te onderscheiden van de verschillende aanbieders. Voor een merk geldt dat de juridische merkhouder het als enige mag gebruiken – binnen een vooraf bepaalde regio en voor een bepaald handelsdoel.

Een merk bestaat daarbij uit meer dan alleen een naam en een logo. Ook woorden, slogans, symbolen, verpakkingen, kleuren, designs, zelfs geluid – los of in een combinatie met elkaar – worden gezien als onderdeel van een merk.

NIKE is hierin een aansprekend voorbeeld. De naam, het lettertype, de slogan en het beeldmerk – de ‘swoosh‘ – zijn gecombineerd maar ook als losse elementen voor iedereen herkenbaar. Zo herkenbaar dat NIKE vanzelfsprekend niet wil dat anderen er mee aan de haal gaan. NIKE heeft een grote merkwaarde en zal daar dan ook zorgvuldig mee omgaan om imago-schade te voorkomen. Wat is bijvoorbeeld potentieel het effect als een inferieur, goedkoper, gekopieerd product op de markt wordt gebracht waarvan de consument wellicht het idee heeft dat het een écht product van NIKE is?

(*Disclaimer)

NIKE kan, als de merkhouder zijnde,  juridisch optreden tegen anderen die zonder toestemming het merk (het ‘geheel’ of onderdelen daaruit) gebruikt voor gelijksoortige producten of diensten. Of dat nu een 1 op 1 kopie is of elementen die zodanig overeenkomst vertonen dat de consument mogelijk ‘in verwarring’ kan komen.

Natuurlijk. Soms kan de overeenkomst door een toevallige samenloop van omstandigheden zijn ontstaan. Soms gaan ondernemers echter bewust érg ver.

(Un)registered Trade- en Servicemarks
Terug naar de vraag. Waar staan kleine TM en SM voor? En de omcirkelde R? Om maximaal beschermd te worden moeten merken worden geregistreerd. Indien een merkhouder hier niet voldoende aan doet vervalt de wettelijke bescherming. Kort door de bocht geeft de merkhouder met deze tekens aan dat zijn merk ‘beschermd’ is.

™ of ‘unregistered trademark’
Vrij vertaald; een niet geregistreerd (handels)merk. Zowel in gebruik in Amerika als in Europa. Het trademark-teken wordt veelal gebruikt bij merken die wel gedeponeerd zijn, maar nog niet in het merkenregister zijn ingeschreven.

℠ of ‘unregistered servicemark’
Een servicemark doet in de basis hetzelfde als een trademark. Een servicemark ‘beschermt’ echter een dienst, in tegenstelling tot de trademark die een product beslaat. Voornamelijk in gebruik in Amerika.

® of ‘registered trademark’
Het registered trademark dient als waarschuwing om aan te geven dat het merk is geregistreerd. Dit merkteken kan gezien worden als de opvolging van bovenstaande vermelde  ™ of ℠.

Belangrijk om te weten is dat de ‘(un)registered trade- en servicemarks’ geen juridische bescherming genieten binnen de Benelux.

Auteursrecht of copyright
De omcirkelde C refereert aan het Auteursrecht. In het buitenland beter bekend als ‘copyright’ en weergeven als ©.

In artikel 1 van de Auteursrecht staat het recht als volgt beschreven:

“Het auteursrecht is het uit­sluitend recht van de maker van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden, om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de beperkingen, bij de wet gesteld.”

Voor dit recht is geen registratie of dergelijke nodig, auteursrecht ontstaat automatisch bij het genereren van ‘een werk’. De zogenaamde ‘maker’ van een werk krijgt hier automatisch het recht over.

Dit recht is echter overdraagbaar aan derden, zij worden dan ‘auteursrechthebbende’ en houden deze rechten tot 70 jaar na het overlijden van de maker. Het ©-teken hóeft niet vermeld te worden, het is echter wel aan te raden.

Resumé
Bovenstaand uitleg geeft in een notendop weer waar de verschillende tekens voor staan en hoe zij ingezet kunnen worden. Je juridische expert weet er het fijne van.

Om een merk te registreren zal eerst de regio afgebakend moeten worden. Beslaat deze registratie de Benelux? De Europese Unie? Of geldt deze claim mondiaal? Daar dient vooraf goed over nagedacht te worden.In de Benelux is merkenrecht 10 jaar geldig en onbeperkt verlengbaar. De beste optie om een merk in te schrijven ter bescherming binnen de Benelux is via de officiële instantie, het  ‘Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom’ (BBIE).

Belangrijk om te weten is dat de tekens ™ ,℠ en ® geen juridische  bescherming genieten binnen de Benelux. Het vermelden van deze tekens is daarnaast feitelijk gezien overbodig omdat er bij ™ en ℠ nog geen merk is geregistreerd en daarmee ook niet wordt beschermt. Daarnaast is bij ® het merk reeds geregistreerd en daarmee automatisch beschermt. Het vermelden van een  ®-teken voegt juridisch gezien weinig aan toe.

Bij het ‘automatisch verkregen’ copyright (auteursrecht) is het verstandig het ©-teken wél te vermelden, met aanvullend het jaartal en naam van de maker. Ten eerste schrikt het derden af, werk te kopiëren. Ten tweede wordt duidelijk wie de rechthebbende is en waar toestemming gevraagd moet worden.

Een innovatief alternatief voor het auteursrecht zijn de Creative Commons licenties (CC). Hierbij geeft een kunstenaar toestemming om zijn werk voor een bepaald doel te verspreiden, zonder dat hij zijn rechten verliest. Hierover later meer informatie.

*Disclaimer: All product and service names mentioned are the trademarks of their respective companies. Data contained in this document serves informational purposes only. Factor Tachtig is not affiliated, associated nor claims to be a representative of any product and service mentioned.

We hebben het over Google’s eigen ‘social network’. Het Google+ (of Google Plus) project moet een alternatief bieden voor Facebook en andere grote netwerken. De eerste functionaliteit is nu beschikbaar en er staat nog het een en ander op stapel. Maar wat is de toegevoegde waarde van Google+? We zetten een aantal ‘highlights’ op een rij:

Circles
Google Circles geeft je de mogelijkheid om verschillende ‘circles’  aan te maken binnen je sociale netwerk en zo gerichter jouw berichten te delen. Zodat je baas die foto’s van jouw weekend-uitje niet onder zijn neus krijgt. Baanbrekend nieuw? Niet echt. De functionaliteit is vergelijkbaar met de Facebook ‘groups’ en de eerdere scheiding tussen zakelijk en privé van het Nederlandse Whoopaa. De layout is echter wel ‘eigen’ en grafisch erg leuk doorvertaald.

Hangouts
Video-bellen met meerdere vrienden; dat is ‘Google Hangouts’ in een notendop. Je vrienden geven aan dat ze willen ‘hangen’ en je wordt in een videogesprek geplaatst. Het mooie is dat dit kan met meerdere mensen tegelijk, makkelijk als je iets wil afspreken! Wederom is het concept niet nieuw. Skype biedt al langer de mogelijkheid om met meerdere mensen tegelijk in een video-gesprek deel te nemen. Daarnaast biedt Skype in samenwerking met Facebook sinds kort de mogelijkheid om te bellen via Facebook.

Sparks
Met je persoonlijke ‘Google Sparks’ laat je zien wat je interesses zijn. Sparks laat de gebruiker content scannen binnen Google+ en op deze manier gemakkelijk relevante interesses vinden. Is dit nieuw? Het voelt voor ons als een uitgebreide versie van de Facebook ‘like’. Maar is een uitbreiding écht iets nieuws?

What’s next?
Google timmert hard aan de weg. Erg hard. Buiten bovenstaande elementen wordt ook de mobiele functionaliteit niet vergeten, getuige Google Huddle. Compleet is Google+ echter nog niet. Op het moment van schrijven komt Google capaciteit tekort om iedereen deel te laten nemen en is een uitnodiging nog vereist. Ook meldt Google dat van zakelijk gebruik nog geen sprake is, specifieke profielen voor deze inzet moeten nog opgeleverd worden en het gerucht gaat dat tóch aanwezige bedrijven somehow verwijderd (of tzt omgezet) gaan worden.

De eerste campagne op Google+ is al gesignaleerd. Ford zet de +1 button actief in. Deze early adaptor verdiende daarmee ook het recht de eerste Google+ bedrijfspagina te kunnen claimen.

Wij zijn erg benieuwd naar de complete overview van Google’s nieuwe sociale netwerk en de mogelijkheden die dat met zich meebrengt. Maar is er ruimte voor functionaliteit die een overlap heeft met reeds breed geaccepteerde platformen zoals Facebook en Skype? Gaan we hier een splitsing zien zoals eerder tussen Hyves en Facebook? Vullen de diverse sociale media elkaar aan, stappen we straks en masse over naar big brother Google of gaat ‘plus’ het eerdere Wave achterna? De ervaring zal het leren. Wij houden het met spanning in de gaten….

Meer informatie? Bekijk ook eens het Youtube kanaal of de website van Google+.

Omgekeerd; hoe meer uitleg je (in woord of beeld) je nodig hebt, hoe groter de kans dat je boodschap vertroebeld. Als deze boodschap over gekomen is kunnen we nu beter stoppen met schrijven….

“… Yet do much less, so much less, Someone says, (I know his name, no matter) – so much less! Well, less is more, Lucrezia: I am judged. …”

Robert Browning, ‘Andrea del Sarto’ (1855)

Minimalisme – minder is meer!

‘Less is more’. Drie woorden, in 1855 (!) aan het papier toevertrouwd door Robert Browning in het gedicht “Andrea del Sarto” (ook ‘de foutloze schilder‘ genoemd). Architect Ludwig Mies van der Rohe wist deze woorden op te merken en wijdde er zijn werkend leven aan. Hij geloofde er heilig in dat zowel schoonheid,  waarde, als boodschap toenemen als ‘overbodige’ elementen worden weggelaten. ‘God is in the details‘ zogezegd.

Aansluiten op het doel

Less is more gaat wat ons betreft nog steeds op. Op veel vlakken, maar juist ook voor vormgeving. Zowel online als offline, in tekst of beeld, inhoudelijk of grafisch.

(factor tachtig) is van mening dat elke creatieve uiting zijn eigen doel dient. Een doel dat niet voorbij gestreefd dient te worden. Bepaal per uiting – van visitekaartje tot busbelettering – het specifieke doel en laat daar de benodigde informatie op aan sluiten. Door het weglaten – of inkorten – van overbodige elementen wordt er vaak meer bereikt.

Is het doel van die mooi beletterde bus of vrachtwagen dat mogelijke klanten – in een flits op de snelweg – je naam onthouden? Wellicht je website?

Hoe verstandig is het in dat licht om bijvoorbeeld fax, adres, mobiel nummer op de achterzijde te vermelden? Hoe goed blijft een kryptische – te lange – URL bij een mede-weggebruiker hangen? Werkt die gekozen afbeelding als een springplank voor je boodschap of juist als een afleiding? Bent u er nog?

BRUIKBAAR … IN DESIGN

Ook op het gebied van webdesign is de grondregel ‘minder is meer’ erg belangrijk. Inhoudelijk, grafisch maar met name op het gebied van usability. Een goede website is overzichtelijk van opzet en indeling, gebruiksvriendelijk en visueel aantrekkelijk. Kortom; bruikbaar.

Hoewel al deze punten zeer belangrijk zijn kunnen ze met elkaar conflicteren. Het is de kunst om hier de juiste balans in te vinden. Dit kan door – grafisch of technisch – verschillende lagen aan te brengen in je site, maar ook door het weglaten of filteren van bepaalde content.

Vaak missen mensen bepaalde functies niet. Toch kun je niet zo maar altijd iets weglaten. Hoe vind je hierin de juiste middenweg? Hoe test je welke consequenties je acties hebben? Over dit vraagstuk heeft John Maeda een inspirerende TED talk – ‘on the simple life’ – gehouden.

HERKENBAAR … IN BEELD

De beste logo’s. Wereldwijd herkenbaar. Beeldmerken die heel eenvoudig (lijken te) zijn vormgegeven. Visueel sterk en met de juiste link naar het merk. Enerzijds een mooi vormgegeven afkorting (CNN), een grafisch slim metaforisch beeld (Apple) of een combinatie van beiden (Youtube). Zo zal de gele ‘M’ gelijk gekoppeld worden aan het merk McDonalds en de ‘swoosh’ aan Nike. Deze merken hoeft niet eens meer voluit geschreven te worden. Herkenning in één oogopslag. Simpel!

Zodra een logo een mengelmoes van ideeën wordt, een compromis, verliest het zijn kracht. De essentie is uit het oog verloren. De kijker dient zelf de focus te leggen en zal de finesses van de boodschap zeer waarschijnlijk over het hoofd zien.

(factor tachtig) helpt haar klanten met het filteren van de boodschap en te komen tot de essentie van zijn of haar merk. Dat leidt tot een duidelijke kapstok voor de gehele communicatie en – indien van toepassing – een ijzersterk beeldmerk.

DUIDELIJK … IN WOORD

Je ziet het bij veel merken: een pakkende pay-off. Een pay-off of tagline maakt in 1 oogopslag duidelijk wat de core-business van het merk is en waar het voor staat. Een pay-off is – in minder tijd – makkelijker te verkopen in een reclame-uiting en is vaak een catchy zin die blijft hangen bij de klant. Soms ontstijgt een pay-off – wellicht onbedoeld – de merknaam. “Even Apeldoorn bellen” van .. wie ook alweer?

Om het eerder genoemde bierviltje aan te halen; past de basis van jouw merk in een enkele regel?

Hoe meer woorden iemand nodig heeft om een product of dienst aan te bieden, hoe sceptischer de klant zal zijn. Transparantie is het sleutelwoord. Open en eerlijk verkoopt.

Heeft een producent veel tekst nodig om te kunnen overtuigen dat zijn product het juiste is, is hij wellicht zelf nog niet helemaal overtuigt van zijn product. Klanten kunnen overdonderd raken van te veel informatie, worden eerder achterdochtig dan enthousiast of haken bij voorbaat af.

De kracht van het weglaten

We sluiten graag af met de meesters in ‘het weglaten’, in design, beeld én woord: Apple. Steve Jobs geeft met zijn producten het ultieme voorbeeld van less is more. Naast het feit dat Apple een zeer innovatieve organisatie is, zijn de vormgevers van Apple voorlopers op het gebied van minimalistisch design. Wie had ooit gedacht dat we zouden kunnen telefoneren met een toestel met maar 1 knop?!  Waar een hoop mensen op voorhand sceptisch waren (hoe draai je dan een nummer!?), blijkt de intuïtieve insteek te werken en lopen (erg) veel mensen  weg met Apple’s iPhone. En dat zonder het bijleveren van een (uitgebreide) handleiding! De  kunst van het (durven) weglaten door weloverwogen keuzes te maken.

Onze klanten maakten al eerder die keuzes.

Maven Publishing: “Het resultaat is een bundel van soms confronterende, soms vermakelijke, soms contra-intuïtieve, soms inspirerende, en vaak verhelderende ideeën. Kort en krachtig geformuleerd, bieden ze op uiteenlopende manieren inzicht in een van de meest interessante vraagstukken van deze generatie: ‘Hoe is het internet ons aan het veranderen?’”

SudDeutsche Zeitung: “Edge vroeg aan wetenschappers, schrijvers en kunstenaars hoe het internet hun manier van denken heeft veranderd. De antwoorden zijn fascinerend.”

Bestel hem op: bright.nl

Door de jaren heen is (marketing) communicatie meer naar zenden dan naar ontvangen gaan neigen. Denk aan de ontembare stroom folders in je brievenbus. Het call-center tijdens je favoriete soap. De aanbiedingen in je e-mailbox. De reclamezuil in het weiland. En de tegenreacties zoals het bel-me-niet-register, de nee-nee-sticker, de roep om een anti-cookie-wet. Massacommunicatie in een kleinere wereld. Waarbij de term ‘ontvangen’ veelal vertaald werd (en wordt) in ‘verkopen’.

De opkomst van nieuwe kanalen – vaak gevat onder de noemer ‘social media’ – lokt echter juist de wisselwerking tussen ‘praten’ en ‘luisteren’ (weer) uit. Delen is het nieuwe sleutelwoord. Zie daar de mogelijkheid voor bedrijven om het evenwicht terug te brengen tussen zenden en ontvangen. Met luisteren komt echter ook de uitdaging daadwerkelijk iets met al die informatie te doen. Aan te passen. Bij te sturen. Die stap extra te maken.

De gemiddelde consument

Is het verrichten van het aloude marktonderzoek met kwantitatieve gegevens écht luisteren naar je markt? Een beeld van je gemiddelde consument wordt in ieder geval geschetst. Maar bestaan er gemiddelde consumenten in jouw CRM? Microsoft maakt er enige tijd geleden al een mooi filmpje over…

Gebruik jij je (zakelijke) Twitter account om te luisteren naar je doelgroep? Struin jij blogs af om te lezen wat er geschreven wordt over je bedrijf? Ga jij daarbij de interactie aan?

Kom jij bij je klant over de vloer om te kijken hoe je producten het in real-life doen? En hoe doe je dat als die klant zich in het buitenland bevindt? Je klant in Swahili communiceert? Bied Google translate voor jou de uitkomst?

ROI vs cROI

Als het puntje bij het paaltje komt moet er brood op de plank komen. Uitgaven dienen zo efficiënt mogelijk te zijn. De kassa dient te rinkelen. Zakelijke aandeelhouders dienen in hun element te zijn.

De consument wordt echter steeds mondiger. Negeren leidt al snel tot het verlies van een consument. De concullega is er als de kippen bij en die kassa rinkelt wellicht al snel een stuk minder.

Moeten we dus massaal meer aandacht gaan besteden aan de Return-on-Investment’ van de ‘customer’? cROI? Wij menen van wel. Blijf vooral zenden. Deel. Maar luister ook eens. Behandel je klant hoe jij zelf ook behandeld zou willen worden. Neem ‘m serieus. Reageer. Zodat ook die ene consument voor jou, je merk, je product of dienst kiest. En wellicht nog belangrijker, blijft kiezen en eventueel doorvertelt. Een wederzijdse investering.

Het boek geeft geen directe antwoorden, maar is een inzicht in het boeiende brein van Youngme Moon. Het geeft heel veel stof tot nadenken en laat je vooral willen dat je het ook zou durven. Daarnaast leest het erg makkelijk weg door haar persoonlijke schrijfstijl (volgende keer zeg je gewoon “Hoi Youngme” als je haar tegenkomt op straat.).

Volgens Managementboek.nl

Om de aandacht van het grote publiek te trekken denkt men nog steeds dat het goed is om stevig te concurreren. Elk product moet gekker, groter en opvallender zijn dan dat van de concurrent. Maar Youngme Moon stelt juist dat hoe ijveriger bedrijven elkaar beconcurreren, des te minder ze zich van elkaar onderscheiden. Uiteindelijk gebruikt iedereen dezelfde trucs en vergeten bedrijven waar het écht om draait: dat wat hun product of dienst wezenlijk anders maakt dan die van de concurrent. Moon gaat op zoek naar de buitenbeentjes, zij die de clichés hebben afgezworen en voor een avontuurlijker aanpak kozen; de spelers die erin geslaagd zijn een merk op te bouwen met producten die zelfs bij de grootste cynici een gevoelige snaar weten te raken. Voorbeelden: Apple, Birkenstock, Google, Ikea, Mini Cooper en Red Bull. Moon schrijft zoals ze college geeft: met veel persoonlijke verhalen en inzichten in heldere toegankelijke taal. Dit boek leest alsof u aan de keukentafel met een goede vriend een diep gesprek voert.

Youngme Moon – Anders – Bestellen

Onderzoek wees uit dat er een aantal top-redenen zijn waarom een willekeurige bezoeker specifiek jóuw merk zou willen Liken en daarmee potentieel een trouwe fan kan worden.

• “Kan ik mijn voordeel doen met promotionele aanbiedingen?”
• “Wordt ik op de hoogte gehouden van nieuwe producten?”
• “Wordt (t.o.v. andere kanalen) exclusieve informatie aangeboden?”
• “Kan ik mijn mening over het merk ventileren (en wordt daar vervolgens ook iets mee gedaan)?”

Brian Solis ging als test in op àlle Facebook-verzoeken en trok vervolgens op zijn marketing-blog zijn conclusie: “next time you think about telling your consumers to find you on Facebook, consider telling them why”

Sprout stelde daarentegen een overzicht op van 10 nederlandse bedrijven die Facebook snappen en verder gaan dan het plaatsten van persberichten: stem bij Ben & Jerry’s voor gratis ijs, maak kans op virtuele cadeautjes bij de HEMA en check de laatste nieuwtjes, acties en exclusieve winacties bij Bol.com.

De consument wordt meer en meer op zijn wenken bedient. Zet deze ontwikkeling zich door in de Business-to-Business markt? Wij horen graag jóuw mening.

Mooie cijfers, maar wat is hier het inhoudelijke verschil? Is dat er? En waar vallen onze dagelijkse werkzaamheden onder? Marketing , communicatie of toch reclame?

“Je kunt je reclame pas effectief inrichten als je weet wat je wilt communiceren naar je doelgroep”, aldus (factor tachtig).

Maar wie bevind zich in die doelgroep? Daar komt de term ’marketing’ om de hoek kijken… De volgende steekwoorden en termen verduidelijken het verschil in de markt:

• Marketing – strategisch
• Communicatie – tactisch
• Reclame – operationeel

Overigens worden deze termen maar al te vaak door elkaar toegepast en is er wat ons betreft geen duidelijk aanwijsbaar onderscheid. De focus moet liggen op de keuze voor een partij met de daadwerkelijke ‘klik’. De boodschap dient immers samen overgebracht te worden!

Ter afsluiting

Wij hebben de bewuste keuze gemaakt onze diensten voornamelijk strategisch in te steken. Maar we zetten ook graag het spreekwoordelijke puntje-op-de-i . Zo bepalen we samen met u de richting die we in slaan en hoe we deze vervolgens effectief invulling geven.